Get Adobe Flash player
Home

Verslag Luan

Luan - eind mei 2004

We zijn nu bijna een week thuis en zowel voor ons als voor Luan was het erg wennen. Als eerste de jetlag. We aten en sliepen op de gekste momenten. 's Morgens om half vijf zaten we aan het ontbijt om vervolgens om half negen 's morgens weer te gaan slapen. Dat hou je natuurlijk niet lang vol. Het heeft wat energie gekost, maar nu zitten we lekker in het ritme. Luan gaat 's avonds om acht uur slapen en 's morgens om half acht wordt ze weer wakker. Heerlijk!
We beginnen al aardig aan elkaar te wennen. Luan is druk bezig met het verkennen van haar nieuwe omgeving. Ze kruipt en loopt (aan de hand) door het huis, we wandelen en fietsen in de omgeving. Luan is vrolijk, ondernemend en heeft vaak veel plezier. Ze is makkelijk in de omgang en eet goed (met de pot mee). Drinken doet ze niet veel. Kortom: we zijn druk bezig met het vormen van een (h)echt gezin. We proberen dan ook zo goed mogelijk de draad van het normale leven weer op te pakken en willen dat net als andere jonge ouders doen. Daarom zal iedereen ook begrijpen dat dit echt de laatste aflevering van de 'www.familiegritter.nl'-soap is. Wij vonden het erg leuk om ons adoptie-reisverslag met jullie te delen en hebben erg genoten van alle reacties. Via deze site houden wij jullie dus niet meer op de hoogte (al blijft ie nog wel een poosje op het web staan). Natuurlijk kunnen jullie ons altijd bellen, mailen, schrijven, op bezoek komen of aanspreken als we elkaar tegenkomen!
Iedereen bedankt dat jullie dit hoogtepunt in ons leven met ons wilden delen!

 

Luan - donderdag 25 maart 2004

We zijn alweer een aantal dagen thuis, dus wordt het even tijd voor een nieuw verslag uit deze 'reallife-soap'. Uit alle reacties merken we dat het voor sommigen echt afkicken is. Ook zijn velen benieuwd hoe het met ons gaat nu we thuis zijn. Dus daarom nog maar een update.

Donderdagmorgen (woensdagavond Nederlandse tijd) vertrokken we om 8:00 uur uit ons hotel. Om 11:10 uur vertrok de KL0898 vanuit Beijing om ons naar Amsterdam te vliegen. Dit keer waren wij heel gelukkig met onze ruime 'lange-benen-plaatsen'. Luan vond het ook prima. Ze heeft veel geslapen en gespeeld in het vliegtuig. Knap hoe zij zo'n lange vlucht weet te doorstaan. Ook het eten in het vliegtuig ging goed. Ze kreeg aardappelen. En ze at ze op, dus dat was makkelijk voor thuis.

Om kwart over twee (Nederlandse tijd) landden we op Schiphol. Iets eerder dan gepland. Luan zette samen met haar ouders voet op de bodem van haar nieuwe land.
Toen we in hal aankwamen waar we de bagage van de band konden halen zagen we de eerste familieleden al achter het glas verschijnen. Het was een geweldig weerzien. Vol trots lieten wij Luan aan iedereen zien. Achter een ander raam stonden nog meer bekenden en Luan werd door iedereen bewonderd. Nadat we afscheid hadden genomen van onze reisgenoten en onze koffers van de band hadden gehaald konden we naar de bagagecontrole. Daarna... wat we toen zagen was echt onbeschrijfelijk: spandoeken, lachende en huilende mensen, alle kinderen met een hoedje op waar Luan op stond, groep 5/6 die meegekomen was, ballonnen, kado's. Wat een geweldig weerzien. Ook wij konden onze tranen niet bedwingen van zoiets geweldigs. De enige die rustig bleef en alles nuchter bekeek was Luan. Zij zal zich later pas gaan beseffen wat een warm welkom er voor haar was! Dit zullen we haar zeker vaak vertellen.

 

Daarna gingen we met z'n allen de bus in en werd de reis naar Havelte ingezet. Groot was de verrassing dat alle leerlingen en leerkrachten van OBS Darp een welkomstlied hadden ingestudeerd. Ook de meegereisde familie n vrienden zongen dapper mee. Alle leerlingen hadden korte gedichtjes geschreven en die werden voorgedragen. Ook was er tijd om even met deze en gene bij te kletsen.

De reis verliep voorspoedig en voor we er erg in hadden waren we in Havelte. Luan was nog steeds wakker en haar ontging niets van dit alles. De bus ging eerst door de Gruttoweg. Iedereen had de vlag uitgehangen en ons huis was prachtig versierd. De Chinese vlag hangt uit, er staat een groot hart in de tuin met de naam van Luan er op, op de oprit staat een vliegtuig, kortom: geweldig!

 

Nadat we allemaal bij de Linthorst waren uitgezet bracht de bus alle leerlingen weer terug naar Darp. Luan was intussen nog steeds wakker en wilde niets missen van haar aankomstfeestje. We werden bedolven onder de felicitaties en kado's en tussendoor hadden we nog tijd voor een hapje en een drankje.

Zo rond half acht gingen we met z'n drietjes naar huis. We waren er nu wel aan toe en wilden nu ook wel zien hoe de verbouwing van ons huis geworden was. Toen we de Gruttoweg inreden was daar de volgende verrassing: bijna alle Gruttowegbewoners (en ook nog andere buurtgenoten) stonden ons op te wachten. Geweldig! Nadat ook zij Luan bewonderd hadden konden we eindelijk ons huis in.
Van slapen kwam nog niet veel. We waren verbaasd over het harde werken van de bouwvakkers tijdens onze afwezigheid. De verbouwing is zeer geslaagd! Ook vonden we hier nog kado's: van bossen bloemen tot een beer in het bad en een zandbak in de tuin.
Lieve familie, vrienden, kennissen, collega's, buren, kinderen van OBS Darp, deze dag is dankzij jullie één van de mooiste dagen uit ons leven geworden. Wij willen jullie allemaal bedanken voor dit geweldige ontvangst. Dit heeft al onze verwachtingen overtroffen en we zullen Luan als ze wat groter is zeker vertellen hoe bijzonder haar aankomst in Nederland is geweest.
Toen we uiteindelijk Luan moe maar voldaan naar bed brachten kwamen we de laatste verrassing tegen: twee warme kruiken in het bedje van Luan... Geweldig al die lieve mensen om ons heen, daar krijgen wij een warm gevoel van!
 

 

Luan - woensdag 24 maart 2004

We denken zelf dat dit voorlopig één van de laatste afleveringen is van "de Familie Gritter - reallife-soap". Dat zal voor sommige lezers wel even 'afkicken' worden denken wij. Wij hebben met heel veel plezier onze belevenissen, emoties, vreugde en tranen (en vreugdetranen) met jullie gedeeld en hebben enorm gewaardeerd om zoveel positieve reacties te ontvangen. Hier hebben we veel steun aan gehad. Als we weer in Nederland zijn zullen we nog wel een paar keer een update op de site zetten, maar daarna is het dan echt afgelopen en proberen we de draad van het normale leven weer op te pakken. Al zal dat niet meer zo zijn als we gewend waren.
De afgelopen dagen waren best wel druk voor Luan (en voor ons), dus hebben we vandaag lekker rustig aan gedaan. Lekker rustig ontbeten, mail gelezen, wat gespeeld en naar de winkel geweest voor de laatste boodschappen. Hadden we gisteren een leuk Chinees jurkje gekocht die Luan nu al past, maar niet aan wil, hebben we vandaag een Chinees jurkje gekocht voor wanneer ze drie of vier jaar is.
Om half vier hadden we de laatste groepsbijeenkomst. We kregen het paspoort van Luan terug met daarin het visum voor Nederland: we mogen haar meenemen naar huis!
De rest van de benodigde documenten waren er nog niet, maar werden door de chauffeur van de Nederlandse ambassadeur afgegeven bij het hotel.
Vanavond zijn we voor het laatst met de hele groep uit eten geweest bij de Chinees om officieel afscheid te nemen van onze begeleidsters in Peking Vivian en Josephine en hen een kadootje aan te bieden.
Dit is dus ons laatste verslag vanuit China. Het was een zeer emotionele en indrukwekkende reis. We zijn erg benieuwd hoe de ontvangst op Schiphol zal zijn. Wij zullen wel erg moe zijn van de reis, wij moeten morgenochtend om kwart over 5 (het is dan bij jullie woensdag om 22.15 uur) op. We landen dan om half vier op Schiphol.
Wij pakken nu de laptop in en gaan vroeg slapen.
Bedankt voor jullie medeleven en tot ziens in Nederland!

Heel veel groetjes van Bert, Marjan en Luan vanuit Beijing.

 

Luan - dinsdag 23 maart 2004

Ook vandaag zijn we weer op de toeristische toer geweest. De morgen en een gedeelte van de middag stond in het teken van zijde. Eerst was de bestemming een fabriek waar zijde werd gemaakt. Hier werden de verschillende stadia van de zijdefabricage getoond. Ook kon je hier zien dat het kapitalisme steeds belangrijker wordt in China: We werden snel door de fabriek geleid waarna je in een grote verkoophal werd geloodst. De (lage) prijzen van de zijde artikelen bleken toch nog te hoog vergeleken de volgende bestemming, de zijdemarkt. Naast zijde kon je tegen spotprijzen allerlei andere artikelen kopen. Mits je goed kunt afdingen. Zo zijn we in het bezit gekomen van een truitje voor Luan voor 80 Yuen, ong. 8 Euro.
Luan had vanmorgen eerst nog een beetje last van de vermoeiende dag van gisteren, maar gedurende de dag werd ze steeds levendiger. Zo heeft ze de smaak van het lopen te pakken. Al moet zo nog wel vast gehouden worden. Ondertussen heeft ze erg veel lol.
Morgen is de laatste dag van ons verblijf in China en doen we het rustig aan.

 

Luan - maandag 22 maart 2004

Ook vandaag zijn we weer toeristisch bezig geweest. Dit keer echter weer met de hele groep. We zijn naar het Plein van de Hemelse Vrede geweest en naar de Verboden Stad. Deze beide bezienswaardigheden zijn natuurlijk bekend van TV en de film 'The last Emperor'. het is dan ook fantastisch om hier rond te lopen. Ook Luan geniet van zulke uitstapjes. Op het plein werden we erg lastig gevallen door souvenirverkopers. Voor de rest was het alleen maar geweldig vandaag. We worden ook veel aangesproken door de Chinezen. Ze vragen of Luan Chinees is en of we haar geadopteerd hebben. Ze zeggen dan dat ze het geweldig van ons vinden om haar een goede toekomst te geven of ze steken een duim omhoog.
Ondertussen liggen onze adoptiepapieren voor legalisatie bij het (Chinese) Ministerie van Buitenlandse Zaken. Morgen gaan ze naar de Nederlandse Ambassade en woensdag krijgen we alles terug, inclusief een visum voor Luan. Donderdag reizen we terug. We kijken daar erg naar uit.
Luan is vandaag precies een week bij ons. Als we terugdenken aan de eerste paar dagen en dat vergelijken met nu is er een groot verschil. Het gaat echt geweldig met haar en dus ook met ons. We genieten nu elke dag van onze dochter en kunnen een leven zonder haar ons niet meer voorstellen.

 
Meer artikelen...