Get Adobe Flash player
Home Verslag Luan

Verslag Luan

Luan - dinsdag 16 maart 2004

Geweldig om al die reacties van al die medelevende familie, vrienden en kennissen te lezen. Dat doet ons zeer goed. Bedankt allemaal.

Eerst even over gisteren. Door alle drukte en hectiek van deze dag is het er niet van gekomen om meer te vertellen over de overdracht. Deze zou in de hotelkamer plaatsvinden, maar na het ontbijt(!) kregen we te horen dat dit niet zou gebeuren, maar in een zaaltje in het hotel. Dus met fototoestel, videocamera, paspoorten en de 'Notice of coming' vertrokken we naar de 2e verdieping. Daar aangekomen zaten er ook nog echtparen uit Amerika (van Chinese oorsprong) en Spanje. Wij waren behoorlijk gespannen en daardoor een speeltje voor Luan vergeten. Net toen we op het punt stonden dit te halen kwamen de eerste baby's binnen. We zagen het allebei direct: de eerste baby die binnen werd gebracht was Luan, we herkenden haar meteen. Dit was een geweldig moment. We gingen naar haar toe en sloten haar in onze armen. Ze bleef heel rustig en huilde niet. Nadat we haar geknuffeld hadden moesten we haar eten geven, want dat was die morgen nog niet gebeurd.
De rest van deze week waren bezoeken gepland naar de politie, de directie van het kindertehuis en de notaris om alle officiële stukken te tekenen. Maar ook dit ging weer anders (zou dat altijd zo zijn in China?). Nu bleken al deze mensen 's middags naar het hotel te komen! Dus moest er heel wat papierwerk afgehandeld worden. Ook alle cadeaus moesten nu verdeeld en ingepakt worden. We hadden niet eens tijd om Luan gerust te stellen en rustig aan elkaar te wennen. En als ze sliep moesten we haar wakker maken. Eerst voor een voetafdruk, later voor een gezinsfoto, waar ze niet met de ogen dicht op mocht staan. Hiervoor moesten we netjes gekleed, inclusief Luan. Na verscheidene interviews en handtekeningen in een veel te warme zaal waren we blij dat dit gebeuren achter de rug was. Het gevolg was dat Luan van al deze gebeurtenissen wel in een 'shock' leek. Dit heeft al met al de hele dag geduurd. Eén voordeel van deze dag is dat we de rest van de week het minder druk hebben.
Vannacht heeft Luan de hele nacht doorgeslapen en we zijn om half acht opgestaan. We hopen dat dit zo blijft. Vandaag konden we rustig aan elkaar wennen. Wij merken duidelijk aan Luan dat alles vreemd is. Ze kijkt soms met haar donkerbruine ogen angstig in het rond. Het is ook nogal een verandering voor die kleine meid. Toch merken we dat het wel beter wordt. Ze heeft zelfs al een stukje aan de hand gelopen! Ze wil slecht eten en drinken en daar maken we ons een beetje zorgen over. Hopelijk wordt het morgen beter. Vanavond sliep ze meteen in.
Vrijdagmorgen mogen we het kindertehuis bezoeken.

Tot morgen